ELAZIĞ’IN EN’LERİ
Şehrimizde Ocak ayında iki tane “enler” programı düzenlendi. Âdet olduğu üzere hemen eleştirilmeye başlandı. Bu konuya ben de girecem ya; “Yav sen de mi eleştireceksin?” diye aklınızdan geçirebilirsiz. Yok işte… Ben eleştirmeyecem, aksine övecem. Hadi gelin, niye övecem yazam; kararı siz verin.
İlk en’den başlayam. Organizatör Serdar Kara, yıllardır bu etkinliği düzenli. Bir kere de misafir olarak ben katıldım, yerinde gördüm. Davet edilmediğim için diğerlerine gidemedim ama TV’den izledim, köşemde ve kitaplarımda da konuyu yazdım. Ben olayı sosyal ve ekonomik olarak değerlendirdim. “Kim en olmuş, niye olmuş?” o konuya pek girmedim. Elbette en olmanın kriterleri vardır.
Bu kriterlerden bir tanesine değinem. Bunu Serdar gardaş kendi anlattı. Dedi ki “Mesela bir güzellik salonunu en yapacağız. Araştırırız, bakarız. Bu salon neler yapmış, artıları nedir? Ona göre birini seçeriz. Seçme sebebimiz kısaca şunlardır: Güzellik salonunun çalıştırdığı eleman sayısı diğerlerinden fazlaysa, teknolojiyi iyi kullanmışsa, çok vergi verise, elemanlarının sigortasını yatırise ve bunun gibi artıları varsa, biz bu iş yerini en yaparız.” Bana da gayet mantıklı geldi.
En olan firmalar ve kuruluşlar da organizasyona reklam vererek katkı sunarlar. Bu da bana mantıklı geldi. Fazla uzatmadan en olma kriterini kısa bir örnekle yazdım. Bu daha da çoğaltılabilir ama gereği yok. Konu uzar gider.
Bir de şehrin kültür adamları, sanatçısı, sporcusu, gazetecisi, sunucusu gibi insanlar da en oli. Bu dalda en olanlara bir baktım. Gerçekten hepsi de en olmayı sonuna kadar hak etmiş. Tek tek isimler üzerinde durmayacam. Zaten çoğu insan bu kulvarda en olanları gördü ve bili. Bu kişilere itiraz eden olursa, kimse kusura bakmasın ama ben de itiraz edene itiraz ederim.
Şimdi sorim. Bu gazeteci, sanatçı, sporcu, kültür adamı en olmak için üste para mı verdi? Yoook.
Zaten çoğu geçimini zor sağli. Nereden para bulup versin?
Tebrik ederim Serdar Kara. Bu insanları hatırlayıp onurlandırdığın için…
Geçenlerde bir yayınevi bana da “Sosyal Farkındalık” ödülü verdi. Ben geceleri o plaketi yastığımın altına koyup yatim, sabah kalkınca da yavaş yavaş sevip büfeye koyim. Ölene kadar da saklayacam.
Niye bili misiz? Emeğimizin karşılığı olduğu için. Bizlerin maddî bir beklentisi olmadığı için bir plaket bizi mutlu etmeye yeti.
Şimdi gelelim en olayının şehre kattığı artılara:
Birincisi: Sosyal hayatı renklendiri. Sonrasında şehrin reklamını yapi. En önemlisi ekonomiyi canlandıri.
Nasıl mı canlandıri? Durun, kısaca ona da değinem.
Şehrin zenginleri, en olanlar falan para harcamaya başli. Reklam parası veri, gidip kendine yeni üst baş ali, kuaföre saç yaptırmaya gidi, ayakkabı ali, parfüm ali… Say say bitmez.
Ne oli? Piyasaya para giri, küçük çaplı bir ticarî canlılık oli.
Herkes kazani. Esnaf iş yapi. Taksici, kasap, fırıncı, tatlıcı, kuaför, giyimci, reklamcı… Yav işte herkes bir şeylerden nasipleni.
Kötü mü oli? Yook.
Belki Serdar Kara bile şehirde ticareti biraz canlandırdığını fark etmemiştir ama inanın ki dolaylı olarak bu olaylar gerçekleşi.
Şimdi sorim: En’leri organize edenler bu işten para kazanmasın mı? Adamlar yardım kuruluşu değil. Elbette para kazanacaklar. Neticede bu işin onlara da ticarî bir getirisi olmalı, değil mi?
En düzenleyenlerden biri de gazeteci Hasan Bilge oldu. Ellerine sağlık Hasan Bilge. En yaptığın kişilere baktım; gerçekten onlar da en olmayı sonuna kadar hak eden kişiler.
Hasan Bilge’yi eleştirenlere gazeteci arkadaşım Mehmet Duman, köşesinde gerekli cevabı yazdı. Bulun okuyun, çok güzel bir yazıydı.
Son olarak, en’leri düzenleyenlere bir fikir de ben vereyim. En’leri biraz daha geliştirin. Dünyanın neresinde olursa olsun, yüreği Elazığ için çarpan çok uzaktan bile şehre maddî manevi katkıda bulunan hemşerilerimizi de en yapın.
News
