Değerli dostlar, bugün burada sadece bir ismi anmak değil, eksik kalan bir hikâyeyi, yarım bırakılmış bir gülüşü ve adaletin gölgesinde bekleyen bir umudu hatırlamak için yazıyorum.
Gülistan Doku…
Yüzünde gençliğin baharı, cebinde hayalleri, yüreğinde yarınlara dair umutlarıyla aramızdaydı. Ancak bir gün, bir şehrin sessizliğine karıştı ve o günden beri yankısı dinmeyen bir soru işareti oldu. Bir evlat, bir kardeş, bir arkadaş sessizce aramızdan çekildi; arkasında gözü yaşlı bir anne, dimdik durmaya çalışan bir baba ve adaleti arayan koca bir toplum bıraktı.
”Gülistan Doku nerede?” sorusu, sadece fiziksel bir arayışın ifadesi değildir. Bu soru, güven içinde yaşama arzumuzun, hukuka olan inancımızın ve insanlık onurumuzun sınavıdır. Bir genç kadının akıbetinin belirsiz kalması, hepimizin yarınlarından bir parça koparıp götürmektedir.
Zaman geçiyor; mevsimler değişiyor, günler geceleri kovalıyor. Ama Gülistan’ın ailesi için zaman, o karanlık günden beri durmuş durumda. Onlar için takvimler ilerlemiyor, sadece acı katlanıyor. Bir annenin “kızımın bir mezarı olsun” demesi kadar ağır, bir babanın çaresizce bekleyişi kadar keskin bir sızı olabilir mi?
Bizler, Gülistan’ı unutmayacağız. Onun adını sadece bir gazete haberi ya da bir sosyal medya etiketi olarak değil; adaletin, şeffaflığın ve kadınların güven içinde yaşadığı bir dünyanın sembolü olarak kalbimizde taşıyacağız. Sesimizi, onun duyulmayan çığlığına nefes kılacağız.
Çünkü biliyoruz ki; bir yerlerde gerçeğin üzerindeki perde kalkana kadar hiçbirimiz tam anlamıyla huzur bulamayacağız. Gülistan bulunana, gerçekler açığa çıkana ve adalet yerini bulana kadar sormaya devam edeceğiz:
Gülistan Doku nerede?
Onun hatırasını yaşatmak ve adaleti aramak, sadece ailesine değil, insanlığa olan borcumuzdur.
Saygılarımla
İdris Demirkıran Turan Sancağı Eğitim ve Kültür Derneği Elazığ il başkanı.
News
